KURBANA MÂNİ OLMAYAN KUSURLAR

Küçük kulaklı ve delik kulaklı ve kulağı damgalı hayvanı kurban etmek câizdir.

Memesi kesilmiş veya kurumuş hayvanın memesinin ekserisi sağlam ise kurban etmek câiz olur. (Vahdetî)

Deli hayvan, karnını doyurabiliyorsa kur­ban etmek câiz olur. (Dürrü’l-Muhtar)

Eti semiz ise uyuz hayvanı kurban etmek câiz olur. (Hülâsa)

Boynuzsuz hayvanı kurban etmek câiz olur. Boynuzu kırılmış ve kırılma beynine ulaşmamış­sa yine câiz olur.

Kan işeyen hayvan görünüşte kan işeme­yen hayvandan semiz olur ise câizdir.

Kurban edilecek hayvanın kurban edecek kimsenin malı olması şarttır. (Reddü’l-Muhtâr)

KURBAN EDİLMESİ CÂİZ OLMAYAN HAYVANLAR

Bir veya iki gözü kör hayvanları kurban et­mek câiz olmaz.

Zayıflıktan ilikleri erimiş hayvanı kurban etmek câiz olmaz.

Kesileceği yere gitmeye kudreti olmayan, yâni hiç yürüyemeyen hayvanı kurban etmek câiz olmaz.

Kulaklarından biri olmayan hayvanı kurban etmek câiz olmaz. (Kuhistânî, Reddü’l-Muhtâr)

Burnu kesik hayvanı kurban etmek câiz ol­maz. (Şurunbulâlî)

Sığır, koyun veya keçinin, bir memesi git­miş veya kurumuş ise câiz olmaz. Lâkin yavru­sunu emzirebiliyorsa câiz olur. (Hülâsa)

Deli hayvan karnını doyuramazsa kurban etmek câiz olmaz. (Dürrü’l-Muhtâr)

Dişsiz hayvanı kurban etmek câiz değildir. (Nimet-i İslâm)

Eğer dişlerinin çoğu var ise kerâhetle câiz­dir. (İbn-i Âbidîn)

Dişsiz hayvan dişli hayvan gibi yayılıp karnı­nı doyurur ise câiz olur. (Fetavâyı Hindiye)

Ölmek üzere olan hayvanı kurban etmek câiz olmaz.

Kulak ve kuyruğu çok kısalmış, gözünün görmesi çok azalmış hayvanı kurban etmek câiz olmaz.

Kulağının biri dibinden kesilen yahut doğ­duğunda bir kulağı olmayan hayvanı kurban etmek câiz olmaz. (Hindiyye)

Bir kimsenin Emânet olarak almış olduğu hayvanı kendisi için kurban etmesi câiz olmaz.

Almaya vekil olduğu hayvanı kendisi için kesse câiz olmaz. Kocası, karısının veyâhut ka­rısı kocasının kurbanını izni olmayarak ken­disi için kesse câiz olmaz. Kıymetini vererek râzı etse de câiz olmaz. (Hülâsa, Hâdimî)

KURBAN VE SÂİR HAYVANLARI KESMESİ HELÂL OLMAYAN KİMSELER

Mecûsî’nin (ateşperestin) kestiği yenmez. (Dâmad)

Mürtedin yani (maazallah) İslâm’dan çıkmış olan kimsenin kestiği yenmez. (Reddü’l-Muhtâr)

Besmeleyi kasten terk edenin kestiği haram­dır. (İbn-i Âbidîn)

Besmeleyi hata ile terk etmek zarar etmez. (Mültekâ)

Besmele ile kesilenin helâl olacağını bil­meyenin besmeleyi terketmesi zarar vermez. (Red­dü’l-Muhtâr)

Yorum yapın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir