ETİ YENMEYEN KURBANLAR

  • Kişi nezr ettiği kurbanını kendisi, usûlü (anası-babası, dedesi), fürûu (çocukları, torun­ları) ve akrabalarından nafakası üzerine lazım olanların yemesi câiz olmadığı gibi zimmîlere ve zenginlere yedirmek de câiz olmaz.
  • Eğer yerlerse o yedikleri miktarın bedelini fakirlere vermek lazım gelir. (Hindiyye)
  • Kişinin hayatta iken vasiyet ettiği ve öl­dükten sonra malının üçte birinden kesi­len kurbanı vârisleri yemezler, zenginlere de yedir­mezler. Ancak fukaraya verirler. (Vahdetî)
  • Vârislerin kendiliklerinden kesiverdikleri kurban yenir ve yedirilir. Zira bir kimse kur­ban kesiverse ve sevabını ölüye bağışlasa ken­di kurbanı gibi yer ve başkasına yedirir.
  • Yine bir kimse kendi üzerinde vâcib olan kurbanın edâsına niyet eylese ve sevâbını ölüye bağışlasa kurban borcunu ödemiş olur. Sevabı da ölenin olur.

Yorum yapın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir